Böyle bir güzelin başına bu da mı gelecekti. Şimdi sen ne yapacaksın, sandığınızı bile açtırmadı Ağaefendi. O burada kalmayacak Hiçbir şey yapamazsa kaçacak. Hiçbir şey yapamazsa, vapur, tekne, küçük kayık, bulamazsa denize atlayacak(Yaşar Kemal, Karıncanın Su İçtiği)
İlkokul birinci sınıfta teneffüslerde gazoz kapağına vurarak başladığımız oyunlar çok geçmeden karşılıklı takım düzmeye başladı.(Suat Gönülay-Ahmet Yılmaz-Alp Tamer, Leman)
Genel tuvaletlerde erkeklerin kullandığı, duvar kenarına yerleştirilmiş sidiklik
Hasta olmamak için ilk klozeti veya pisuarı kullanın; Topluma açık tuvaletleri kullandığınızda ilk sıradaki pisuar veya klozeti kullanmayıp daha ileridekine mi yöneliyorsunuz? Cevabınız evet ise, bilin ki yalnız değilsiniz. Bilirkişiler genellikle herkesin daha özgür olmak adına bu davranışa sahip olduğunu teorize ederler. Dolayısı ile bakteri yükü en fazla olan tuvaleti kullanarak hastalanma riskinizi arttırırsınız!(Haluk Öztekin, Başarıya Hazır mısınız? Başarı, başarıya inananlarındır)
Denize bak Viktorya, ne kadar da mavi, ne kadar da berrak, işte bizim bundan sonraki hayatımız da böyle berrak ve mesut geçecek" demişti Nejat martıların çığlıkları arasında.(Meltem A. Yönder, Şişman Viktorya)
Ufak bir Suriye-Şam-IŞİD flood'u yapayım.
— Burçin Aydoğdu (@BVRAY) 27 Temmuz 2015
1- Suriye'ye 1. dünya savaşından önce Suriye denmezdi. Bilad'üş-Şam denirdi pic.twitter.com/d94Bzc2raG
Sonu da galiba, hürrıyeti sevmekle, hürriyet uğruna dövüşmek arasındaki başkalığı anlatıyordu.(Kemal Tahir, Yol Ayrımı)
— Evet... "Seni sevmek başka bir şey hürriyet I Uğruna dövüşmek başka..."
— Sizce hangisi daha önemli bunların? Sevmek mi, dövüşmek mi?
— Bu sorudan hiçbir şey anlamadım. Elbette dövüşmek...
Ebru Drew yazısında «...tabir-i caizse eli eline değmeden» diyor (Vatan, 8 haziran).
«Söylenen söz yerindeyse» anlamına gelen deyimin doğru yazılışı tabir (veya sıfat) caizse'dir.
Eski kelimeleri, özellikle deyimleri kullanmayın demiyorum. Lütfen sözlüğe bakarak kullanın.
İsmail Küçükkılınç. benimsemeyip müstakil aday olarak başarılı olamadığını söylemesi doğru değildir. Tabiri caizse Nureddin Paşa, Halk Fırkası'na karşı söke söke seçimi kazanmıştı.(Jön Türklük ve Kemalizm Kıskacında İttihatçılık)
Bütün olanların arkasından yeniden seçim zamanı geldiğinde paralel çiftliğin katırları tabiri caizse biz eşeklerin bütün kabahatlerini ortaya döküveren söylentiler çıkarıverdi.(Bizim Öykülerimiz - 2014)
 |
| Beynimiz - Göz Ardı Edilen Tıbbi Gerçekler |
.....Keza TDK'nın İmla Kılavuzu'nda da «nezaret» anlamındaki gözaltı'nın bitişik, «göz altı farı» derken ayrı yazılacağı gösterilmiştir (2000 basımı, s. 225). Göz ardı'ndan söz edilmemesi de ayrı yazılacağı anlamına gelir.
Bu hale günümüzde, Alman sinir hastalıkları uzmanı Alois Alzheimer’in adından yola çıkarak, telaffuzu gibi yazarsak ALZAYMER deniyor. Dr. Alzheimer akıl bulanması halini anatomi açısından incelemiş ve dokusal bozulmalardan ileri geldiğini ilkin o belirlemiş.
Prof. Hakan Kaynak’ım var benim. Serdar’ın okul arkadaşı, sevgili çocuklar kadromuzun önemli bir mensubu. Uykuyla, rüyalarla ilgili suallerimin cevabını yalnız ondan alabilirim.
– Siz hekimler ne diyorsunuz bu arızaya, dedim. Alzaymer tipi bunama imiş, bu halin adı.
Şimdi siz bana sorabilirsiniz, nasıl yazılır ve nasıl söylenir bu ad, diye? Almanca imlasını yazdım yukarıda; büyük harflerle de okunuşunu yazdım. Ben alzaymer yazarım. Kişi ve yer adı olarak değil, tıbbî bir terim olarak kullanıyoruz. Verem yerine tüberküloz derken, Fransızcasıyla «tuberculeuse» yazmadığımız gibi, hastalık adına dönüşmüş kâşif-hekim adını da söylendiği gibi yazabiliriz.
Belli ki aynı tartışmaları yeniden yapacağız. Bakın Türk Dil Kurumu Başkanı Prof. Mustafa Kaçalin, Nuriye Akman'a ne demiş: "Türkçede, 'yaşam' diye bir kelime yok...".....
Akman şaşkınlıkla soruyor: "Nasıl yani?
Sözlüğünüzde var ama..." Kaçalin: "Olabilir. Sözlüğe silah zoruyla sokarsanız, 'bunu kullanmayanın işine son veririm' derseniz, tabii ki o kelime kullanılır. Yaşam merkezi diyor, çok acı bir şey..."
Peki, 'yaşam'ın nesi yanlışmış? "Size soruyorum" diyor Kaçalin, "Yaşamaktan yaşam var da, kanamaktan kanam niye yok? Denemekten denem var mı? Yok..."
"Siz hiç kullanmıyor musunuz" sorusuna cevabı: "Hayır. Hiçbir zaman. Alzaymır olurum, o zaman kullanabilirim."
Akman hemen yakalıyor tabii: "Ama bakın alzaymır gibi yabancı bir kelimeyi kullanıyorsunuz.
Yerleşmiş çünkü. Yaşam da yerleşmiş artık, neden kullanmayalım?" Kaçalin bocalamaya başlayıp, sorumluluğun çoğunu başkalarına atıyor: "Alzaymır, unutkanlık hastalığı.
Kullananlar tıpçılar. Bunun yaygınlaştırılması onların ıstırabı olmalı."
Kelimeden kavrama
Bir de şu "alzaymır" meselesi var...
Önce 'alzaymır'ın, unutkanlık hastalığından çok öte bir durum olduğunu belirtelim. Bunamanın en sık rastlanan türü 'alzaymır'.
İkincisi... Bu kelimeyi nasıl yazmalı?
Birlikte düşünelim: "Behçet" hastalığı mı, "behçet" hastalığı mı? Küçük harfle mi, büyük harfle mi?
Hastalık ilk kez Türk doktor Hulusi Behçet tarafından 1937'de tanımlandı.
Dünya tıp literatürüne onun adıyla girdi. İngilizcede, "Behçet's disease" diye büyük harfle yazıyorlar. "Alzaymır" da adını Alman doktor Alois Alzheimer'dan alıyor. O halde bu hastalığın da büyük harfle ve aslına uygun yazılması gerekir.
Ancak ben o fikirde değilim. Özel isim, kavrama dönüşürken ilk harf küçülmeli ve dile uyarlanmalı. Hastalıktan söz ederken "behçet" ve "alzaymır" şeklinde yazalım. Ve tabii fikir akımları da, örneğin, "kemalizm", "marksizm", "hegelcilik" olmalı.
Derick bir dahaki sefere kollarını daha alçakta tutmayı hatırlamalıydı. Bir dahaki sefere mi? Derbyshire'da bir dahaki seferin gerçekleşmesine yetecek bir süre için kalmaya hiç niyeti yoktu.
Şu ilerideki büyük şehir kapısından geçeceğiz az sonra. Seni de uyandırayım dedim.” “Bir dahakine attan düşürmeden uyandırırsan sevinirim.”
Artık yarın okul yoktur, sıra arkadaşımız gelmeyecektir, zil çalmayacaktır içeri girin diye. Öğretmen bir daha bakmayacaktır gözlerine, bir daha yazılıya çalışmayacaktır. Ve bir daha göremeyecektir o kızı. Bir daha eline tebeşir alıp istediği gibi çizemeyecektir tahtayı. Bir daha arkadaşının cebine habersizce kopya kağıtlarını yırtıp koyamayacaktır.Kaynak: İçimizdeki Kaldırımlar
𐱅𐰇𐰼𐰰: 𐰆𐰍𐰕: 𐰋𐰏𐰠𐰼𐰃: 𐰉𐰆𐰑𐰣: 𐰾𐰓: 𐰇𐰕𐰀: 𐱅𐰭𐰼𐰃: 𐰉𐰽𐰢𐰽𐰺: 𐰽𐰺𐰀: 𐰘𐰃𐰼: 𐱅𐰠𐰤𐰢𐰾𐰼𐱅𐰇𐰼𐰰: 𐰉𐰆𐰑𐰣: 𐰠𐰭𐰤: 𐱅𐰇𐰼𐰇𐰭𐰤: 𐰚𐰢: 𐰺𐱃𐱃𐰃:(Bilge Kağan Anıtı'ndan alıntı)
Tür(ü)k-Oğuz begleri, bodun, eşit: Üze Teñri basmasar asra yir telinmeser Tür(ü)k bodun, ilini, töreni kim artadı
Türk-Oğuz beyleri, boyları, işitin: Üstte Gök çökmese, altta yer delinmese Türk boyu, ilini, töreni kim bozardı
O da öyleymiş, seni arkadaşı olaraksevmiş, İşte sırf sen arkadaşça bakmayasın, Gözlerin soluksolukyeşillenmesin, Dillerin kuru kuru laflar etmesin diye kaçtım senden onca yıl, Ta ki... Ta ki! tam da karşımda bittiğin bugüne kadar, Ey arkadaşım
Koşarak yanıma gelirken bir köpeğe bir de bana bakıyor, durumun ne olduğunu anladıkça gözleri biraz daha şefkatle doluyordu. Sonunda yanıma ... Hayatımın bir anında bile bunu aksattığımı hatırlamıyordum, ta ki o gelene kadar. Her şeyi mahvetmişti. Onu uyardığım halde hem de. Aptallık bendeydi! Ona inanmıştım, kahretsin, ona güvenmiştim!
vb. = Ve başkası, ve başkaları, ve benzeri, ve benzerleri, ve bunun gibi
Birinci Kısım: 1- Madenler, taşlar, 2- Tahtalar, 3- Pamuk, yün tiftik, ipek vesaire, 4- Yumurta, balık, havyar vesaire, 5- Hububat, meyveler, kuru konserve vesaire(Bkz. Türkiye Sergicilik ve Fuarcılık Tarihi)
bıcılgan: Kadınların meme uçlarında, çocukların ayaklarında, hayvanların ayak parmaklarıyla bileklerinde ter, pislik, çamur v.s. sebeplerden ileri gelen sulu yara.(Bkz. TDK Derleme Sözlüğü)
da / de ayrı yazılır ve kendisinden önceki kelimenin son ünlüsüne bağlı olarak büyük ünlü uyumuna uyar: Kızı da geldi gelini de. Durumu oğluna da bildirdi. Sen de mi kardeşim? Güç de olsa. Konuşur da konuşur
