Yön adları yani doğu, batı, güney ve kuzey kelimeleri normalde küçük harfle yazılır. Tek başına kullanıldıklarında cins isim sayıldıkları için küçük harfle yazılırlar. Ama bir özel ismin parçası haline gelirlerse o zaman ilk harfleri büyük yazılır. Doğu Anadolu, Batı Ege, Güney Amerika, Kuzey Atlantik gibi...
İki yön adı bir araya gelirse birleşik yazılır: kuzeydoğu, güneybatı, güneydoğu ve kuzeybatı... Özel ismin bir parçası olduğunda ilk harfin büyük yazılması kuralı birleşik yön adlarında da geçerlidir.
Pusulalarda ve benzeri göstergelerde kuzeyin kısaltması N (north), güneyin kısaltması S (south), doğunun kısaltması E (east) ve batının kısaltması W (west) şeklindedir.
Birde Nasıl YazılırBu sitede salt TDK imla kılavuzu esas alınmamıştır. Zira TDK, 1985'ten sonra yayınevlerin başvuru kaynağı olma özelliğini kaybetmiştir.
Türk kelimesinin Göktürk harfleriyle yazılışının en kabul gören hali 𐱅𐰼𐰇𐰰 şeklindedir.
Bu yazımın asıl okunuşunun "Türük" olması ihtimali yüksektir. Bununla birlikte Bilge Kağan Anıtı başta olmak üzere Orhun anıtlarında "Türk" adı genelde bu şekilde yazılmaktadır.
Aynı yazıtlarda "Türk" adının 𐱅𐰇𐰼𐰚 şeklinde yazıldığı da görülmektedir. Hüseyin Namık Orkun bu meseleyi ele almış ve 1940'ta basılan, "Türk Sözünün Aslı" adlı eserinde bir değerlendirme yapmıştır. Orkun'un tespitine göre ilk başlarda "Türük" şeklinde telaffuz edilen Türk adı zamanla tek heceli hale gelip "Türk" şeklini almıştır. Göktürk yazıtlarındaki bu ikilik de söz konusu dönüşümün bir yansımasıdır.
(Hüseyin Namık Orkun, Türk Sözünün Aslı, Türk Dil Kurumu Yayınları, 3. baskı, Ankara 2015, s. 14)
Dolayısıyla Türk kelimesinin Göktürk harfleriyle doğru yazımı: 𐱅𐰇𐰼𐰚
Görseli de şu şekildedir:
Göktürkçe Türk kelimesinin yazımını bu yazıdan da kopyalayabilirsiniz. Ya da aşağıdaki "Kopyala" butonuna basarak hafızaya alıp istediğiniz yere Ctrl+V tuşlarına basarak yapıştırabilirsiniz.
Ctrl+V kombinasyonu için üzerinde "Ctrl" yazan tuşa basılı tutup "V" tuşuna basmanız yeterlidir. Tuşları bıraktığınızda harf kopyalanmış olacaktır.
anlamına gelen كُنْ فَيَكُونُ ifadesi Türkçede "Kûn Fe Yekûn" seklinde yazılır çünkü iki fiil arasındaki "fe" bağlaç işlevi gören ayrı bir kelimedir adı okurken "kün" kelimesinden sonra verilen es "fe"den sonra verilmez. "Kün, fe yekün" gibi düşünülebilir.
U'nun üzerinde şapka olmasının sebebi sadece vav'ın uzun okunması değil aynı zamanda ince okunmasıdır (İngilizcedeki q gibi). Zira kef'in kendinden sonraki sesli harfi yumuşatması kuralıdır. En azından "kün" diye okumak gerekir. Eğer kef değil de kaf olsaydı o zaman "kun" diye okunurdu fakat bu, Arapçada yemek yemek anlamına gelen başka bir kelimedir.
TDK imla kurallarına göre şöför kelimesinin doğru yazılışı "şoför" şeklindedir.
Kelime bu haliyle büyük ünlü uyumuna da küçük ünlü uyumuna da aykırıdır zira bu kelime dilimize Fransızcadan geçmiştir.
Bu kelimenin yanlış da olsa 'şöför' diye telaffuz edilmesi büyük ünlü uyumuna uymaktadır.
Kelimenin 'şöfer' diye telaffuz edilmesi ise hem büyük ünlü uyumuna hem de küçük ünlü uyumuna uymaktadır.
Türk dilinin, kelimeleri kendi yapısına uydurmak için bu şekilde türevler ürettiğine kuşku yoktur ama her iki alternatif de henüz otoriteler tarafından kabul görmemiştir.
